De inval in Polen

Sinds 1918 was één van Hitler ’s wensen om de grenzen van het oude Duitsland van voor het Verdrag van Versailles te herstellen en wraak te nemen op Duitsland’s oude vijanden. Het duurde dan ook niet lang voordat hij de daad bij het woord voegde. In 1939 vond er voor het eerst sinds de Eerste Wereldoorlog een Duitse territoriale expansie plaats. Het Duitse leger had een inval in Polen gepland onder de naam Fall Weiss. Het doel was om de verloren gebieden van 1918 te heroveren en door te stoten tot de Poolse hoofdstad Warschau. De inval werd vooraf gegaan door een nagebootst grensincident. Het Duitse leger had de lijken van enkele ter door veroordeelde misdadigers in Poolse legeruniformen gekleed en deze in een radiopost in het Duitse grensdorpje Gleiwitz gelegd. Daarna werden deze lijken doorzeefd met kogels om de indruk te wekken dat deze soldaten een aanval hadden uigevoerd op Duits grondgebied. De internationale pers werd door deze list om de tuin geleid en rapporteerde dat Polen de agressor was. Dit gaf Duitsland het perfecte excuus om Polen binnen te vallen. In de vroege ochtend van 1 september 1939 opende het Duitse slagschip Schleswig-Holstein het vuur op de Poolse garnizoenen in Westerplatte. Even later verscheen de Luftwaffe, de Duitse luchtmacht, op het toneel om de Poolse luchtmacht te vernietigen. Hoewel de Poolse luchtmacht haar vliegtuigen had verspreid, waren haar verouderde vliegtuigen geen partij voor de moderne Duitse jachttoestellen. Al gauw werd het merendeel van de Poolse luchtmacht vernietigd. Bij dageraad staken Duitse grondtroepen gesteund door pantserdivisies de Poolse grens over. De Duitse troepen gebruikten hun gevreesde ‘Blitzkrieg’ strategie. ‘Blitzkrieg’ of bliksemoorlog is een snelle bewegingsoorlog die steunt op een gecoördineerde aanval van grondtroepen, tanks, artillerie en luchtaanvallen. Het doel van deze strategie is om de vijandelijke linies te doorbreken en de vijand te omsingelen. Door de snelheid en vernietigende kracht van deze tactiek kan de vijand zich niet organiseren waardoor het mogelijk wordt om hem een snelle nederlaag toe te dienen.

 

Het Poolse leger had niet genoeg tanks en pantserwagens en was niet mobiel genoeg om deze gemechaniseerde dreiging het hoofd te bieden. Hoewel de Duitsers meer manschappen hadden en over superieure wapens beschikten, boden de Poolse soldaten toch dapper weerstand. Zo hield het garnizoen van Westerplatte het met slechts 188 soldaten een week lang uit tegen een Duitse overmacht. Op 3 september 1939 verklaarden zowel Frankrijk als Engeland de oorlog aan Duitsland. Hoewel dit de Polen weer nieuwe hoop gaf, gebeurde er op militair vlak bijna niets. De enige reactie van de geallieerden was het Saaroffensief. Deze Franse inval in Duitsland werd op 7 september 1939 ingezet met 11 Franse divisies onder leiding van generaal Faury. Hoewel er slechts geringe Duitse weerstand was (hun beste troepen zaten allemaal in Polen) behaalden de Fransen geen overwinning. Het Franse opperbevel had zich niet goed voorbereid en beschikte niet over voldoende wapens en tijd om Polen te helpen. Op 8 september 1939 bereikten de Duitse troepen Warschau. Het Poolse leger had zich in hun hoofdstad teruggetrokken om hier een laatste verzetshaard op te richten. De Poolse soldaten in Warschau boden zo fel weerstand dat het Duitse leger besloot om de stad te omsingelen en deze te bombarderen met artillerie en bommenwerpers. Om de situatie voor Polen nog erger te maken werd het op 17 september 1939 aangevallen door Rusland. Stalin, de Russische dictator, had in augustus 1939 een geheim verbond met Hitler gesloten. Door dit Molotov-Ribbentroppact beloofden Duitsland en Rusland elkaar niet aan te vallen. Stalin viel Polen eigenlijk aan uit voorzorg om te vermijden dat de Duitsers tot aan de Russische grens zouden doorstoten. Het Molotov-Ribbentroppact werd echter in 1941 door Duitsland geschonden wanneer Hitler Operatie Barbarossa in gang zette en onverwacht Rusland aanviel. Door de inmenging van Rusland kreeg Polen meer dan 800.000 nieuwe vijandelijke soldaten tegenover zich. Op 21 september 1939 begonnen de Franse troepen zich terug te trekken. Omwille van de Russische inmenging en het gebrek aan een internationale reactie gaf Warschau zich noodgedwongen op 27 september over. De restanten van het Poolse leger vochten door tot Polen op 6 oktober 1939 capituleerde. De Poolse regering vluchtte naar Engeland om daar een nieuw leger te vormen en de strijd voort te zetten. Polen werd verdeeld onder Duitsland en Rusland. Hitler richtte nu zijn blik op het westen. De Tweede Wereldoorlog was begonnen.